حرکت به اصطلاح ملّی آذربایجان، در حد یک تمسخر

فرتورهای (تصاویر) زیر بدین لحاظ گزینش گردیده اند که تمسخری باشد بر نمایش حقیرانه ی پانترکیستها، که شعار تجزیه طلبانه ی "یاشاسین آذربایجان" را سرلوحه خود قرار داده اند و در آبریزگاه ها و کنار کیوسک تلفن، وجود کوچک خود را بزرگ می پندارند. حرکت به اصطلاح ملی آذربایجان به همین اندازه که آنها می نمایند سبک و فرومایه است وگرنه پس از مدتها، اینگونه نمایش حقیر نمی یافت. آنها پس از سالها پخش CD کتاب و جزوه و فریاد واره های "هارای هارای من تورکم" چاره ای ندارند که ماژیک بدست و دزدانه کنار یک باجه ی تلفن عمومی حضور یابند و پس از ترسیم کج و موج آثار باستانی! خویش موبایل بدست، تصویر برداری نمایند تا خوراک سایت های تجزیه طلبانه پانترکان باشند، یعنی به هدف اینکه، ما هنوز زنده ایم و وجود داریم. سپس شالکه ی خارج نشسته ی باکو و آنکارا، و آنسو تر، آمریکا را ترغیب نمایند که برای پروژه بلوای قومی، دل مشغول ِ موزائیک قومی تبریز و آذربایجان باشند.

سیری در وبلاگ ها و سایتهای فراوان پانترکیستها یک واقعیت را آشکار می کند و آن اینکه، اینان در شرایط کنونی، تنها برگ برنده ی خود را، حمله آمریکا به ایران می دانند که در چنین شرایط هرج و مرج گونه ای بتوانند نقش یک نیروی هم پیمان آمریکا را بازی کرده و همانند یک گروه ِ فعال ابتکار را عمل را بدست گرفته و اکثریت مخالف آذربایجانی را یا سرکوب کرده یا روانه خانه های خود کرده و واکنشی ماندگار را رقم زنند. در این راه نیز از مدل فرقه ی دمکرات آذربایجان به سرکردگی سید جعفر پیشه وری سود می جویند که پس از سالهای شهریور 1320 در آذربایجان اشغال شده شکل گرفت.

این یک واقعیتی انکار ناپذیر است که بدون همکاری دولت های بیگانه و دشمن ایران شکل گیری یک خیزش تجزیه طلبانه اساسن نامحتمل است. در وهله ی پیشین، یعنی سال 1324 دولت کمونیستی شوروری این وظیفه را برعهده داشت و اکنون نیز آمریکا و اسرائیل می توانند نقش بسیج کننده و پشتبانی از تجزیه طلبان را داشته باشد. این امر موقعی پررنگ می گردد که در حال حاضر دولت روسیه با عملیات نظامی در منطقه ی قفقاز، گرجستان، آبخازیا و اوستیا، دست بالا را دارد و آمریکا برای اینکه بتواند نقش ژئوپلتیک منطقه ای آینده و تامین انرژی خود را داشته باشد، ناگزیر است در سرزمین های حاشیه جنوبی کشور روسیه، پایگاه های وابسته و امن بیابد. در حال حاضر اگر چه جمهوری خودمختار آذربایجان (ایران شمالی)، گرجستان و تا حدودی ارمنستان و برخی کشورهای آسیای میانه این نقش را برای آمریکا بازی می کنند ولی دولت روسیه به هیچ روی اجازه نخواهد عمق استراتژیک کشور خویش را به رایگان به آمریکا بسپارد. به دیگر سخن، حضور آمریکا در ناحیه قفقاز و آسیای میانه اگر واقعیتی مشهود است، اما آمریکا هرگز در مناطق یاد شده پارامتر مستقل و مسلط را ندارد. بنابراین بی دلیل نیست، در سالیان اخیر نقشه ی ایران تجزیه شده و منطقه، از سوی محافل وزارت امور خارجه ی آمریکا چاپ و بدین ترتیب کشورهای کوچک بسیاری از فروپاشی خیالی ایران، ترکیه و عراق شکل گرفته اند. اینکه چندی است، به صورت سازمان یافته و پیوسته، صدای آمریکا VOA به صدای تجزیه طلبان بدل شده و بسیاری از برنامه های میزگرد، اخبار و گزارش های آنها بر مدار اقوام ایرانی و اصطلاح ساختگی موزائیک قومی دور می زند، به هیچ روی امری تصادفی نیست، بلکه در راستای سیاست نئوکان های محافظه کار آمریکایی، تجزیه ایران در دستور کار است و باید برای تحقق این امر زمینه سازی کرد.

در همین رابطه در سال گذشته گزارشگر صدای آمریکا، وفا مستقیم ضمن مصاحبه با نماینده تجزیه طلبان ایرانی شرکت کرده در کنگره ی اقوام ایرانی (در نقش احمد چلبی برای عراق) از استان آذربایجان ایران، بنام اذربایجان جنوبی یاد کرد. و یا انوشیروان کنگرلو که هر از چندگاهی ضمن پوشش  گسترده اخبار تجزیه طلبان آذری، از واژه ترک برای آذربایجانی های ایران استفاده می نماید. و اکنون نیز ضمن دعوت و مصاحبه با افراد مشکوک مانند عبدالکریم لاهیجی و الهه هیکس و...، وفا مستقیم به مثابه یک گوینده گوناز تی وی عمل کرده و بی تردید می توان او را مانند احمد اوبالی پنداشت.

ارائه تصویری خشن و درگیرانه از اقوام ایرانی و جنگ دروغین آذری و فارس که از آنها به عنوان موزائیک قومی یاد می کنند، همانقدر بی پایه و بی اساس و تمسخر آمیز است که تصاویر زیر شکل گرفته از حرکت به اصطلاح ملی آذربایجان!