| تبليغات | X |
|
تمامی اقوام ِ غیر فارسی زبان ایران، ریشه آریایی دارند
|
این نوشتار و گزارش پاسخی است به بدخواهان ایران و اسلام:
روز هيجدهم ارديبهشت ماه مقام معظم رهبري در ديدار با مسئولان استان فارس زيباترين تعابير و توصيفات را از مكان تاريخي تخت جمشيد بيان نموده و اين بنا و ساير بناهاي تاريخي قبل از اسلام در كشورمان را محصول سرپنجه هنرمند ايراني قلمداد كردند.
تعابير و مضامين ارايه شده توسط رهبر انقلاب درباره بناهاي تاريخي و مواريث فرهنگي از جمله تخت جمشيد آنچنان رفيع و درخشان است كه مسئولان ميراث فرهنگي شيراز را بر آن داشته است تا به ميمنت اين روز فرخنده و با تأسي از فرمايشات مقام معظم رهبري 18 ارديبهشت ماه را روز تخت جمشيد بنامند. بخش هايي از سخنان رهبر انقلاب را بخوانيد:
«من همين جا اشاره بكنم به اين بناهاي باستاني مربوط به قبل از اسلام، تخت جمشيد و بقيه چيزهايي كه در اين استان هست، انسان از دو نظر ممكن است به اين مراكز باستاني نگاه كند، اينها را بايد از هم تفكيك كرد. يك نگاه اين است كه اينها متعلق به جباران تاريخ بوده، هر كدامي كه نگاه مي كنيم به يك نحوي به يكي از جباران تاريخي و طاغوتهاي بشري ارتباط پيدا مي كند، بله، از اين جهت نگاه منفي به اينها هست. غالب متدينين و انسان هايي كه نفرت طبيعي از استبداد و از جباريت دارند با اين ديد وقتي به اين بناهاي باستاني نگاه مي كنند طبعاً براي آنها جاذبه اي ندارد. ليكن يك جنبه ديگر هم وجود دارد و آن اين است كه اين بناها محصول سرپنجه هنرمند ايراني است، محصول فكر راقي و روشن بين ايراني است در سال ها و قرن ها پيش از اين، اين جنبه مثبت قضيه است درست است كه جباران استفاده كردند، اما خالق و آفريننده اين مجموعه ها كيست؟ ذهن ايراني است، سرانگشت هنرمند ايراني است، روحيه بلندنظر ايراني است، ابتكار و ذوق ايراني است، اين براي يك ملت افتخار است.»
رهبر انقلاب در ادامه اين سخنان مي فرمايند:
«در دنيا از چيزهايي كه جنبه افتخارآميز هم خيلي ندارد، گاهي اوقات به عنوان مفاخر تاريخي استفاده مي كنند، آن كساني كه مفاخر تاريخي را ندارند براي خودشان خلق مي كنند، ما اين همه مفاخر تاريخي داريم، اين همه چيزهايي كه مايه تفاخر تاريخي ملت ايران است، اعتماد به نفس ملت ايران است، چرا اينها را نشان ندهيم؟ يك نفر براي من نقل مي كرد، مي گفت رفته بوديم يونان، ما را به مراكز گردشگري گوناگون مي بردند و آنها را به ما نشان مي دادند، از جمله به نقطه اي بردند، گفتند اينجا همانجايي است كه سپاهيان ايراني آمدند اينجا از ما شكست خوردند، مردم را به بيابان خالي مي برند و نشان مي دهند كه اينجا آنجايي است كه ايراني ها در آن دوره لشكركشي كردند و در اينجا شكست خوردند. يك فضاي خالي را نشان مي دهند، يك ماده هاي تاريخي را با يك فضاي خالي اثبات مي كنند، خوب اينجا نزديكي كارون، آنطور كه شنيديم مجسمه والرين است، امپراتور روم كه زانوزده در مقابل پادشاه ايران، خيلي خوب، اينجا را برويد نشان بدهيد، اين به آن در!»
