آذربایجان؛ یاشاسین ایران

«عثمانیها در جنگ جهانی اول با آلمانها متحد بوده و با ویلهلم سوم قرار گذاشتند که بعد از پیروزی، آذربایجان و قسمتی از غرب ایران به عثمانی ها واگذار شود اما با شکست آلمان و عثمانی علاوه بر اینکه این نیّت شوم به مرحله عمل در نیامد، امپراتوری عثمانی هم تجزیه شد و تمام ممالک عربی از سلطه عثمانیها خارج شد و اگر مصطفی کمال پاشا (آتاتورک)تعهدات شرم آوری چون تغییر خط، رفع حجاب و واگذاری همه سرزمین های اعراب به انگلیس و فرانسه و تعهد مبنی بر عدم ادعای آنها را برای همیشه نمی کرد، همچنین تغییر نام کشور امپراتوری عثمانی را به کشور ترکیه نمی پذیرفت، معلوم نبود سرزمین امروز"ترکیه"چه سرنوشتی داشت.» از کتاب سرگذشت حیرت انگیز یک افسر و کارمند، نوشته ملک زاده،هیرمند، صفحه 16.

سخن مدیر وبلاگ:

زبانهای کامل، زبانهای ساده تر و مترقی تری هستند، چرا که در طول تاریخ و فراخنای حوادث تاریخی، چکش کاری شده و فعل های مزاحم و زیاده آنها یا حذف شده و یا به انزوا رفته است. زبانهای فارسی و انگلیسی این چنین اند.

این در حالی است که هیچ انگلیسی زبانی، حتی قادر به خواندن متون انگلیسی 150 سال پیش نیست، چه برسد به اینکه بتواند آنها را درک کند. در صورتی که متون فارسی 1000 سال پیش مانند سعدی و حافظ برای ما قابل خواندن و فهمی عادی است. این نشان از تکامل زبان فارسی در طول تاریخ تکوین خود، از زبان اوستایی تا زبان پهلوی میانه و سپس پارسی دری دارد.

بایگانی یادداشت ها

اخبار پیرامون پانترکیستها

- وبلاگ یک پانترک مجنون

- جوانان آذری آماج حملات پان تركيسم!

- چگونگی ارتباط رهبران پان ترك تركيه با رهبران پ.ک.ک!

- عکس هایی از تجمع انبوه ! دانشجویی دانشگاه تبریز، به هواداری از تجزیه طلبان دربند!

- گفتگوی آراز قره پاپاخی و علی درباب زبان تركی و کورش بزرگ، ذوالقرنین

- پانترکیسم، در حاشیه ی دستگیری تجزیه طلبان در تهران

- پاسخ سردبیر وبلاگ سولدوز نیوز به آراز قره پاپاقی

- در حاشیه طومارهای محرمانه ی امضاء پانترکان

- دستگیری ۲۰ نفر از تجزیه طلبان در تهران

- عجب بهانه ای! پس پرچم بیگانه، بهانه است - در حاشیه دیدار با نمایندگان مجلس

- جنون پانترکی

- خفقان پانترکیستها

- سفر عبدالله گل به ارمنستان موجب ناراحتی پانترکیستها شده است

- وبلاگ مجنون ِ پانترک، خدایش شفا دهد!

- تصاویر دیگر از وطن فروشان پانترک در آزادی

- بنگاه های مسکن، جنون پانترکیستها

- تجزیه طلبان در ورزشگاه آزادی

- ورود تیم ترکتورسازی به لیگ برتر،بایدها و نباید ها

- آزادی به روش پانترکها در ایران

اخبار ایران شمالی

-تغيير سفير ايران در باکو

-هدیه نوروزی " دولت علی اف ها " به مردم ایران شمالی

- وضعيت قوم تالش‌ و دانشمند زنداني در باكو/ دکترعارف محمدزاده

- ردپای ترکها و فراماسونرها در ترور ژنرال رضايف

- تغییرات قانون اساسی توسط دولت باکو: ضرورتی برای موروثی كردن قدرت؟

- فرمانده نیروی هوایی ارتش باکو ترور شد

- دولت باكو به ديكتاتوري مطلق تبديل مي‌شود، آخرین اخبار ایران شمالی

- در باکو عزاداران عاشورا شعارهایی به نفع ایران سر دادند

- گستاخی دولت باکو، دست گدایی دولت باکو به درگاه ِ دلارهای نفتی اعراب

- دوستی ترکیه – ارمنستان و تلاش آنکارا، برای خنثی کردن تاثیرات این دوستی در باکو

- مجله « ایران شمالی » منتشر شد

- حمايت باراك اوباما از استقلال قره باغ و آخرین اخبار و گزارشات ایران شمالی

- حل مسالمت آمیز مناقشه قره باغ

- رزمایش نظامی ارمنستان در قره باغ

- ما قره باغ را نمیخواهیم

- مناقشة قره‌باغ ، حلقة آشتي تركيه ـ ارمنستان

- به مناسبت ۲۰ مهر سالروز تحمیل عهدنامه سیاه گلستان بر ایران، عهدنامة‌ گلستان و مسألة‌ تشيع در قفقاز جنوبي

- آخرین گزارشات از ایران شمالی

- همكاريهاي باكو و تهران در زمينه انرژي

- پیوستن دگر باره ی ارّان به سرزمین مادری خویش، ایران

- اوستیا سرزمین فرزندان سلم و میراث دار ایرانیان در قفقاز

- انتخابات ریاست جمهوری در ایران شمالی

- هزارتوی قومی قفقاز

- سفر رييس جمهور تركيه به ارمنستان، گامي به سوي استقلال قره‌باغ

- وضعیت قره باغ پس از استقلال آبخازیا

- انفجار وهابیون در شهر شیعه نشین باکو

گفتارها

-بای بک و بابک را بیشتر بشناسیم

- ایرانیان به چه زبانهایی گویش میکنند؟! در بخش گفتارها

- آرمان ما تشکیل دگرباره کردستانِ بزرگِ ایران زمین است

- روش تبلیغ پانترکیسم

- ایران از نگاه یک کاریکاتور

- ویژگیهای عمومی پانترکها

- یک نظر و یک جواب

- سومین زبان زنده و توانمند دنیا در گوگل!!!

طنز

- فیطر بایرامی موبارک السون

- (از+آر+ب+ي+جا+ن)/

- کشف شهر تورکان خزر ازربایجانی

- وبلاگ های پانترکی - دنبال ِ نان و نوا

- مرد هزار چهره، ناصر پورپیرار - یهودی های مهربان

مقالات وارده

- نسل کشی اجباری و نسل کشی اجباری

معرفی سایتها و وبلاگها

- ۱۷ شهر قفقاز - میهن پرست آذری

- سرزمین آتش، یاشار آتشبان- میهن پرست آذری

معرفی کتاب و نشریات

« پان ترکیسم و ایران » نوشته کاوه بیات

- پان‌ترک‌ گرایان و آذربایجان - دکتر کاوه فرخ

- كتاب‌های رايگان پارسی

از هویت طلب تا فدرالیسم و تجزیه طلبی با واسطه ای به نام زبان مادری ترکی

yasha-iran — Sat, 06 Jun 2009 19:38:18 GMT

نوشته: "یاشار-ق"

(چهره گانی کیست؟)

در حال حاضر تجزیه طلبان ترک گرا، بیشتر از گذشته، پشت عنوان "هویت طلبی" پنهان شده اند. اینان با تحلیل شرایط کنونی دریافتند، تجزیه طلبی و پانترکیسم هزینه های فراوانی دربرداشته و منجر به سرکوبی قاطعانه آنها خواهد شد، لذا با اتخاذ ِ سیاستی میانه، تنها بر طبل مطالباتی می کوبند که صدای برخاسته از آن، ترک گرایی است. آموزش به زبان مادری (۱) درخواست و مدعای عجیبی است که حتی کودکان را نمی تواند بفریبد. پای فشاری این "هویت تجزیه طلبان" به "آموزش به زبان ِ مادری"، علاوه بر اینکه در مخالفت و تضاد با نص اصل 15 قانون اساسی ایران می باشد، از دیگر سو، چتری است که بر سر می گیرند، تا از آماج ایرانیانی در امان باشند که هدف ِ اصلی آنان را دریافته، و فریب اهداف پنهانشان را نمی خورند. همانگونه که دکتر چهرگانی(۲)، تئوریسین پانترکیسم، اولین بند دکترین خود را، مطالبات و وصول حق و حقوق ترکان بیان داشته و گام های بعدی تا تجزیه ایران اینگونه ترسیم می نماید:

۱- وصول حق و حقوق ترکان

۲- طلب فدرالیسم سیاسی

۳- در مرحله بعد: طلب فدرالیسم قومی

۴- تغییر فدرالیسم به کنفدراسیون

۵- جدایی از ایران

۶- الحاق به جمهوری آذربایجان (اران)

۷- الحاق به ترکیه

۸- ایجاد توران بزرگ

اینکه واکنش کنونی طیف گسترده ای از هویت طلبان بر امر هویت ترکی و آموزش به زبان ترکی پایه گذاری شده، دقیقن بر اساس رهیافت جدیدی است که "تجزیه طلبی" را بسیار پرمخاطره دیده و سعی در گزینش راهی میانه برای کنش گری های آینده هستند. اهداف تجزیه طلبانه ی این هویت طلبان ِ آلتایی – اغوزی – ترکی – مغولی، بروشنی در خواسته ی آموزش به زبان ترکی نهفته است. چگونه می توان به کشوری با سرزمینی یکپارچه باور داشت و سپس آموزش دروس دبستان، راهنمایی و دبیرستان را به زبان ترکی مطالبه کرد. اساسن عبارت ِ مندرج در اصل 15 قانون اساسی معطوف به آموزش به زبان مادری نیست، آنجا که می گوید:

اصل ۱۵ قانون اساسی:

«زبان و خط رسمی و مشترک مردم ایران فارسی است. اسناد و مکاتبات و متون رسمی و کتب درسی باید با این زبان و خط باشد ولی استفاده از زبانهای محلی و قومی در مطبوعات و رسانه های گروهی و تدریس ادبیات آنها در مدارس ، در کنار زبان فارسی آزاد است.»

لذا عبارت ِ "آموزش ادبیات آنها" تنها در بردارنده متونی ادبی و محلی است و از آموزش به زبان مادری، سخنی گفته نشده است. از دیگر سو در این اصل همچنین سخنی از "زبان مادری" نیز نیامده، چه اینکه زبان مادری ایرانیان با استعاره "مام میهن، ایران"، زبان مشترک تمامی ایرانیان است. این همانی ِ زبان مادری با زبان های قومی و محلی مصادره به مطلوبی است که پانترکان تجزیه طلب و کاریکاتور آنها یعنی هویت طلبان، پیوسته بدان دست می یازند. مطابق کدام تعریف، زبان قومی و محلی مندرج در اصل 15 قانون اساسی، زبان مادری شمرده می گردد؟ ضمن اینکه مفاد این اصل هیچ گونه اشاره ای به "آموزش به زبان مادری" نداشته و صرفن از آموزش ادبیات ِ محلی و قومی (فلکولوریک) سخن گفته است. به دیگر سخن، آموزش ِ فیزیک، شیمی، ریاضیات، ... به زبان ترکی، مورد خواسته ی هویت طلبان، علاوه بر اینکه خلاف قانون اساسی ایران و هر کشور، ولو دمکراتیک می باشد، در تضاد کامل با منافع ملی و یکپارچگی کشور ایران قرار داشته که در شمال و غرب آن کشورهایی وجود دارد که با اِعمال منافع بلندمدت چند صد ساله، در پی تجزیه مناطق آذری نشین از ایران و جامه عمل پوشاندن به "ایران- ایرانستان" هستند.(۳)

عقب نشینی پانترکان از "تراز ِ تجزیه طلبی" به "تراز ِ هویت خواهی" نتیجه مقاومتی است که از سوی ایران دوستان در تمامی سطوح ملی، مذهبی و دولتی صورت گرفته است. واقعیت کنونی ژئوپلتیکی منطقه به آنها نشان داده در شرایط کنونی خواست های تجزیه طلبانه، با واکنشی خونین و برحق مواجه خواهد گشت، فلذا آنان با تدبیر ِ هویت خواهی و زبان مادری و سراپا نگاه داشتن ِ هواداران فرودست بدین تمسک، مترصد ِ وقایع و رویدادهای آتی منطقه ای بوده و به انتظار حوادثی و آشوب هایی برونی زایی هستند، تا با استفاده ابتکار آمیز و بسیج نیروهای پراکنده و نیمه تشکیلاتی، شرایط تجزیه ایران را فراهم آورند. کارکرد کنونی هویت طلبان آلتایی و "زبان محور"، به مثابه نیروی "در انتظار" (Stand-By) بوده و آن هنگام که طرح تجزیه ایران عملیاتی گردد از سطح "زبان محوری" به سطح "استقلال خواهی" و حق تعیین سرنوشت و پروژه ی "ایران - ایرانستان" تغییر (Change-Over) می یابد.

این چنین است که پندار فریبکارانه ی هویت طلبان ِ آلتایی – اغوزی – ترکی – مغولی، حتی ترسیم و ارائه پرچم های جدیدی با نشانه ی ماه و ستاره برای ایرانیان ِ ترک زبانان را، به قصد ریزش قبح وطن فروشی و القای یک امری عادی، حرکتی تجزیه طلبانه نمی پندارند. گزارش و خبر زیر بی تردید شاهدی خواهد بود بر آنچه پیش از این رفت.

.............

پی نوشت ها:

(۱) خط به کار رفته در سایت کمپین جمع آوری برای آموزش به زبان ترکی، آشکارا نشان دهنده منویّات و اهداف ِ بیگانه گرایانه گردانندگان این حرکت می باشد.

(۲) محمود چهرگانی، از رهبران و مهره های اصلی پانترکیست می باشد که در حال حاضر در کشور ترکیه مستقر بوده و مورد حمایت سازمانهای اطلاعاتی، "میت" ترکیه است. چندی پیش نیز ارتباط این فرد با گروه اولترا پانترکیست "ارگنه کن"، سازمان گرگ های خاکستری آشکار شد. در ادامه به زندگینامه این فرد پرداخته می شود:

محمود علی چهرگانی کيست؟

وی از لحاظ سابقهء جهت گيری سياسی، قابل مقايسه با افرادی همچون حشمت الله طبرزدی است که در چرخشی صد و هشتاد درجه از يک خودی به يک اپوزيسيون تغيير موضع داده اند.
وی مدتی عضو انجمن فرهنگی اجاق آذربايجان بوده و رسالهء دکترای خود را در دانشگاه تربيت مدرس در مورد زبان ترکی تنظيم کرده است که ظاهرآ موفق به اخذ مدرک نشده و صد البته بعدآ از جاهای ديگر دکترای افتخاری مرحمتی دريافت داشته است!!
پس از آنکه در دور نخست انتخابات سال ۷۵ رای اول تبريز را کسب نمود، از طرف وزارت اطلاعات تحت فشار قرار گرفت که استعفا دهد. البته اقدام نسنجيدهء اطلاعات وقت، که حتی منجر به سکته ی وی نيز گرديد، سبب شد تا محبوبيتی کاذب در بين جوانان آذری کسب نمايد. سرانجام با کمک برخی عوامل خارجی از ايران گريخت و رفت که قدرت طلبی اش او را به عروسکی خيمه شب بازی تبديل کند. عروسکی در قامت يک مبارز!
جاماح، يا جنوبی آذربايجانين ميلّی آزادليق حرکاتی يک سازمان جدائی طلب از جنس گروههايی همچون الاهواز ( داعيه دار تشکيل عربستان واحد، با مفخری همچون شيخ خزعل!!) می باشد که بنابه دلايل قاطع از سوی دولت جمهوری آذربايجان ايجاد گرديده و حمايت می شود. (به ياد داريم که حيدر علی اف، گفته بود: من وقتی می گويم ايران، آذربايجان جنوبی (!)‌ را در نظر می گيرم!)
مرامنامه ی اين سازمان با الفاظی عوام فريبانه، هدف غايی جاماح را آزادی نه تنها آذری ها، بلکه کليه ايرانيان از يوغ شوونيسم فارس بيان می دارد! در جايی ايران را منطقه ای جغرافيايی موسوم به ايران می نامد و در جای ديگر از احترام به قوانين بين المللی و سازمان ملل متحد دم می زند! مطابق مرامنامه، جاماح ايران را تحت شرايطی به رسميت می شناسد که در بيان عوامانه معادل مَثَلِ وقت گل نی است!
در سال ۱۹۹۹، جاماح چهرگانی را (به گفته ی سايت آن سازمان) پس از ابراز ندامت از گذشته اش (!) (يعنی ايرانی بودن!) به رياست کميته ی مرکزی منصوب نمود و پس از آنکه چهرگانی بدين مختصر قانع نگرديد و دوباره نام ايران را بر زبان آورده و جبهه ی‌ اسلامی آذربايجان را پديد آورد، چون دو عنوان اسلام و ايران در تضاد با مرامنامه ی جاماح قرار داشت ، سرانجام کميته ی مرکزی جاماح در فوريهء ۲۰۰۲ تصميم به اخراج وی گرفت!
محمود علی چهرگانی هم اکنون با نام دکتر چهره قانلی (!) در راس گروهکی است با نام گاموح يا جنبش‌ بيداری‌ ملی‌ آذربايجان‌ ...
اگر جاماح لوگوی خود را شبيه پرچم جمهوری آذربايجان قرار داده تعجبی ندارد... بعيد نيست از سازمانی که ايلچی بيگ اسطوره ی آن است و بعيد نيست از کشور الينه شده ای که از تن ايران جدا گشته و اکنون می خواهد خود را به عثمانی پيوند بزند! ولی نهايت بی شرميست که پرچم مصوب (!) گاموح تلفيقی از پرچم ترکيه و جمهوری آذربايجان می باشد و در آن هيچ اثری از پرچم سه رنگ جمهوری اسلامی ايران وجود ندارد.
اين سازمان مشعشع، وطن فروشی را بدانجا رسانده که چندی پیش شاهد بودیم چهرگانی (چهره قانلی!) در راستای پروژهء Break Down ايالات متحده برای ايران، با مقامات کاخ سفيد ديدارهای مکرر داشته و ناخن زنی می نمايد!

(۳) کنوانسیون حقوق اقلیتهای وین، اگرچه "آموزش زبان مادری" (و نه آموزش به زبان مادری که به مفهوم تدریس فیزیک و شیمی به زبان مادری که همانا تدریس ادبیات و دستور زبان یعنی همانکه در اصل پانزدهم قانون اساسی جمهوری اسلامی بدان اشاره شده است) را به رسمیت می شناسد ولی تصریح می کند که اگر اعطای این حق به یکپارچگی ملی و سرزمینی کشوری آسیب برساند، آن دولت محق است که این حق دموکراتیک را "تعطیل" کند. با وجود هویت طلبانی!! این چنین که چون گرگ زوزه می کشند و پرچم و شمایل بیگانگان را در دست می گیرند، دولت ایران قانونن حق دارد که از تدریس زبان مادری خودداری کند.

نوشتار مرتبط:

به بهانه آموزش زبان ترکی، باید تا جایی که می توانید دروغ بگویید!

جای خالی تبليغات کانديداها در موضوع حفظ تماميت ارضی ايران

yasha-iran — Thu, 28 May 2009 04:35:18 GMT

نوشتاری از دکتر میر مهرداد میر سنجری

استراتژی تجزیه ایران و بازدارنده‌ای به نام همگرایی منطقه‌ای

در بحبوحه تبلیغات انتخاباتی کاندیداهای ریاست جمهوری، هر کاندیدا می‌کوشد با ارایه برنامه‌ها و دیدگاه‌های خود هر چه بیشتر نظر مردم را برای رای گیری به خود جلب نمایند.

در این میان، آن چه باید بیشتر بدان پرداخته شود، بدون شک بیان دیدگاه‌ها و استراتژی‌های کاندیداها درباره مسأله بسیار مهم چگونگی حفظ تمامیت ارضی، حاکمیت سرزمینی، مرزهای آبی و خشکی ایران در برابر تهدیدهای فزاینده موجود منطقه‌ای است.

به گزارش «تابناک»، نقشه جدید خاورمیانه بر پایه طرح به اصطلاح نقشه راه که از سوی ژنرال «ک. ورژن» در 28 مارس 2007 فاش شده است، نشان دهنده برنامه‌های بلندمدت استعمار برای تجزیه ایران است. در این طرح که متأسفانه حساسیت کافی صاحبنظران و رسانه‌های همگانی کشور را آنچنان برانگیخته نکرده، نقشه شوم تجزیه ایران و حتی بسیاری از کشورهای منطقه بر پایه ویژگی‌های قومی ـ جغرافیایی هر کشور است که در دستور کار استعمار نوین قرار گرفته است.

خوشبختانه، اهمیت حفظ تمامیت ارضی ایران در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به خوبی نمود داشته و قانون اساسی جمهوری اسلامی، آشکارا حفظ تمامیت ارضی کشور را به همراه استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی، از مهمترین ارکان حفظ کشور عنوان کرده است.

در این باره، در اصل نهم قانون اساسی آمده است: «در جمهوری اسلامی ایران، آزادی، استقلال، وحدت و تمامیت ارضی کشور از یکدیگر جدا ناپذیرند».

اصل هفتاد و هشتم قانون اساسی نیز تصریح می‌کند: «هرگونه تغییر در خطوط مرزی، ممنوع است» و در اصل یکصد و پنجاه و دوم نیز آمده است: «سیاست خارجی ما بر اساس نفی هرگونه سلطه‌جویی و سلطه‌پذیری، حفظ استقلال همه‌جانبه و تمامیت ارضی کشور است ... ». همچنین بنا بر اصل 153 قانون اساسی، «هرگونه قرارداد که موجب سلطه بیگانه شود، ممنوع است».

بی‌تردید، ملت ایران در برابر موضوع تمامیت ارضی و تهدید‌های موجود، حساسیت بسیار بالایی دارد که نمونه آن را در مسأله اهانت نشریه نشنال جیوگرافیک به نام خلیج فارس و واکنش ایرانیان سراسر جهان دیدیم که حتی پیشاپیش دولت وقت به این مسأله واکنش نشان داده و این نشریه را به عذرخواهی واداشته‌اند؛ بنابراین، می‌توان به این نکته اشاره کرد که دغدغه کاندیداها به این موضوع، رویکرد بیش از پیش مردم برای حضور در عرصه انتخابات را در پی خواهد داشت.

برای نمونه می‌توان موارد زیر را از جمله مهمترین تهدیدهای موجود علیه تمامیت ارضی ایران دانست که بدون شک، باید مدنظر کاندیداهای محترم در ارایه برنامه‌های خود در حوزه سیاست خارجی و دیپلماسی منطقه ای و بین‌المللی قرار گیرد:

ـ خلیج فارس و تعرض مداوم و برنامه‌ریزی شده به پیشینه این نام رسمی، بین‌المللی و تاریخی
ـ ادعای مالکیت کویت بر میدان گازی ایرانی آرش
ـ شانه خالی کردن دولت عراق برای پرداخت غرامت هزار میلیارد دلاری به ایران
ـ مسئولیت ناپذیری دولت عراق برای اجرای عملی میله‌گذاری مرزی بر پایه قرارداد 1975 الجزایر
ـ ادعاهای موجود علیه سهم ایران در دریای مازندران
ـ ادعا‌های تجاوزگرانه ارضی امارات علیه ایران
و ...

بنابراین، به نظر می‌رسد که طراحی یک استراتژی منطقی و بر پایه منافع ملی از سوی دولت آینده، به گونه‌ای که بتواند با یک تعامل مثبت در راستای ایجاد یک همگرایی منطقه‌ای در همه زمینه‌های اقتصادی ـ تجاری، دفاعی ـ امنیتی، فرهنگی و سیاسی گام بردارد، به عنوان یک راهبرد بازدارنده و موثر برای تقویت جایگاه کشور در منطقه چنانچه در سند چشم‌انداز بیست ساله با نام «ایران منطقه‌ای» به آن اشاره شده است، ضروری به نظر می‌رسد.

****

متاسفانه آنچه که برای برخی از نامزدهای ریاست جمهوری اهمیتی ندارد حفظ تمامیت ارضی ایران است. ایکاش اینان فارغ از جلب آرای معدود برخی، بیشتر به ایران می اندیشیدند.

من به میرحسین موسوی رای میدهم!

yasha-iran — Tue, 26 May 2009 16:09:18 GMT

من به میر حسین موسوی رای میدهم، چرا که می خواهم فرهنگ، عضو ِ لاغر جامعه ی ایرانی نباشد.

من میر حسین موسوی را انتخاب می کنم، چه اینکه منافع ملی ایران را بر هر گرایش و گروه بازی ترجیح می دهم.

اقتصاد، دغدغه ی من نیز هست، بنابراین خواستار بهبود شاخص های اقتصادی هستم که اکنون هر ایرانی، از آن در رنج است و می دانم امیدی به بهبود این شاخص ها در صورت ادامه ی وضعیت کنونی نیست.

من به میر حسین موسوی رای می دهم، اگر چه می دانم شرایط ایده آل، دست نیافتنی است، اما می دانم بی شک، ایرانی سر خود را بلندتر می گیرد. من به او رای می دهم تا پر غرورتر بگویم، ایران با تاریخ پرشکوهش، هیچگاه دیگر کوچک نخواهد شد.

مسابقات یوروویژن و تهدید تمامیّت سرزمینی ایران!

yasha-iran — Mon, 18 May 2009 17:37:18 GMT

اخیر آرش لباف خواننده ایرانی که بارها بر ایرانی خود تاکید کرده است، به همراه آیسل تیمور زاده در مسابقات یوروویژن به نمایندگی از جمهوری آذربایجان شرکت کرده است. آرش، خود این انتخاب جمهوری آذربایجان را به دلیل نزدیکی و همسایگی این کشور با ایران عنوان کرده است. اینکه جمهوری آذربایجان به همراه ترکیه، تمایل سیری ناپذیری برای ترک نشان دادن تمامی شخصیت های ایرانی و هنرمندان دارد، امری است که تردیدی در آن دیگر وجود ندارد، اما اینکه این کشور تازه تاسیس این مسابقه موسیقیایی را به صحنه ی عقده گشایی پانترکیستی خود بدل نماید، و از این مسابقات سود جوید و به خاک ایران نظر داشته باشد، شگفت انگیز است.

شکی وجود ندارد، که انتخاب نمادهای نمایش داده شده برای جمهوری آذربایجان، توسط مانکن روسی، در مسابقات پایانی یوروویژن، به سفارش و توسط پانترکیستهای باکو و فاشیست های قومی نشسته در مسند قدرت باکو، صورت گرفته و آنها در شکل گیری این امر شوم، نقش اساسی و نخست را داشته اند. خام اندیشی خواهد بود، اگر فرض کنیم، مسئولین روسی ِ برگزار کننده ی این مسابقات، خود و از سر اتفاق و یا آگاهانه، در انتخاب نماد مقبره الشعرای تبریز در کنار قلعه دختر (قیز قلعه سی) نقش داشته اند.

بدین ترتیب آیا می توان به تمامیت ارضی کشور آذربایجان را احترام گذاشت و یا از ارمنستان در مقابل باکو دفاع نکرد؟ این درحالی است که چشمداشت این فاشیستهای زبان پرست (ترکی پرست) به خاک ایران در رسانه های دولتی این کشور فریاد می شود و متاسفانه اقدامی به جا در مقابل آن صورت نمی گردد!

تا زمانی که آذربایجان بدین سیاست، از زمان ایلچی بیک در مقابل ایران ادامه می دهد و آشکارا و مذبوحانه! تمامیت ارضی ایران را نشانه رفته است، دلیلی بر عدم حمایت آشکار و پنهان ایران از ارمنستان وجود ندارد.

هویت ایرانی و زبان ترکی ِ آذری

yasha-iran — Mon, 04 May 2009 17:18:18 GMT

هویت کنونی ِ آذربایجانی ها هویتی ایرانی است که دارای مشخصات است:

- تاریخ ِ مشترک با دیگر ایرانیان

- زبان فارسی به عنوان زبان ملی، مشترک، رسمی و تاریخی

- مذهب شیعه

اما، زبان شیرین ِ ترکی آذربایجانی را ارج می نهیم که بسیاری از هم میهنان ایرانی و به ویژه آذربایجانی های شیعه بدان گویش می کنند. این زبان شیرین است چرا که آذری ها، این بهترین مردم ایران، بدان سخن می گویند و به آن عشق می ورزند. زبان ترکی آذری، زبانی است که بسیاری از ایرانیان با آن زندگی می کنند و با آن آمال و خواسته های خود را بیان می کنند، این زبان را بدین لحاظ ارج می نهیم. این زبان، همانی است که بسیاری از اقوام و خویشان، مادران با پسرانشان، پدران با برادرانشان و ... سخن می گویند. وقتی مادران ما با خواهرهایشان ترکی می گویند و می شنوند، و ما آنها را عمیقن دوست می داریم، پس این زبان را نیز دوست داریم.

زبان شیرین ِ ترکی آذربایجانی (آذری) را ارج می نهیم!

نوشتار مرتبط: زبان ترکی آذری، دارای هویتی ایرانی

آرتساخ به جای قره باغ و دفاع از کردها در مقابل ترکیه!

yasha-iran — Thu, 30 Apr 2009 15:54:18 GMT

همانگونه که آگاهی یافتید ترکیه از ادعاهای مسخره ی امارات در خصوص سه جزیره ی همیشه ایرانی دفاع کرده است، و جمهوری آذربایجان نیز پیش از این نام مجعول "خلیج ع ر ب ی" را تبلیغ می کند!!!

از این به بعد ما نیز:

- قره باغ را آرتساخ ارمنی خواهیم نامید.

- از کردها در مقابل ترکیه دفاع خواهیم نمود.

- در تمام نوشته های خود از ارامنه و کردها در مقابل تمامی ترک ها دفاع خواهیم نمود.

خبر مرتبط: http://www.asriran.com/fa/pages/?cid=70824

روز ملی خلیج همیشه فارس- Persian Gulf

yasha-iran — Wed, 29 Apr 2009 09:13:18 GMT

۱۰ اردیبهشت روز ملی خلیج همیشه فارس گرامی باد.

گردهمایی مردم تبریز به این مناسبت در سال ۱۳۸۷:

تمجع مردم تبریز - روز ملی خلیج پارس

آذبایجان و ارّان، کنکاشی در واقعیت های تاریخی

yasha-iran — Thu, 16 Apr 2009 18:06:18 GMT

ارائه و نوشته: "یاشار-ق"

حدود و ثغور آذربایجان و ارّان (جمهوری کنونی آذربایجان) در متن های تاریخی به سرزمین های متفاوت و جدای از هم اطلاق می گردند. به نحوی که حدود آذربایجان در این مراجع و کتاب ها هیچ گاه، بخشی از سرزمین های قفقاز دانسته نشده و به هیچ روی در گذشته های دور و نزدیک به سرزمین هایی که در شمال رود ارس واقع هستند "آذربایجان" گفته نشده است. بنابراین گزینش نام آذربایجان برای ارّان، نه تنها از منظر تاریخی و مستندات کهن توجیهی ندارد بلکه با حوادث سالیان اخیر به خصوص نقش واگرایانه و تجزیه طلبانه ی پانترکیستهای مورد حمایت جمهوری جعلی آذربایجان برای استانهای آذربایجان، دریافته می گردد، در پس این حرکت و اقدام، انگیزه عمیقی وجود دارد که ماورای یک جعل تاریخی ِ ساده است.

« این انگیزه، بروشنی در گفته ی استاد بارتولد (Bartold) دانشمند روسی نمایان است که، نام جمهوری آذربایجان از آن جهت برای ارّان انتخاب شد، که گمان می رفت با گزینش نام "جمهوری آذربایجان"، آذربایجان ایران و جمهوری آذربایجان یکی شوند. »

“Bartold v.v., Sochinenilia, Tom ,chast 1 .moskva,izdatolstvo vostachnoi literatury, 1983, str, 782.

در همین رابطه مرحوم احمد کسروی در کتاب شهریاران گمنام می نویسد: "...ندانسته ایم که برادران ارّانی ما که حکومت ِ آزادی برای سرزمین خود برپا کرده و می خواستند نامی بر آنجا بگذارند، برای چه نام تاریخی و کهن خود را کنار نهاده، دست یغما به سوی آذربایجان دراز کرده اند و چه سودی را از این کار شگرف خود امیدوار بودند؟ با این امر، برادران ارّانی ما در آغاز زندگی ملی و آزاد خود، پشت پا به تاریخ گذشته ی سرزمینشان می زنند و این خود زیانی بزرگ است و آنگاه تاریخ چنین کار شگفت سراغ ندارد." ص 265، انتشارات امیرکبیر، 1335.

بر غیر واقعی بودن نام "آذربایجان" بر "جمهوری کنونی آذربایجان" همین نکته بس که بخش بزرگی از منطقه ی تالش پس از قرارداد ننگین ترکمنچای به روسیه واگذار گردید و اکنون نام آذربایجان را بر آن گذارده اند. اینکه ارّان و آذربایجان به کدامین سرزمین ها اطلاق می گردند امری است تاریخی، و مندرج در کتب تاریخی بسیاری، که در ادامه، مختصری از آثار پژوهشگران و تاریخ نویسان در این باره ارائه می گردد:

1- کتاب البلدان، از ابن فقیه ابوبکر احمد بن اسحاق همدانی که از جغرافی دانان مشهور بود و در 290ه ق، این کتاب را تالیف کرد. در ترجمه مختصر حسن مسعودی از البلدان از انتشارات بنیاد فرهنگ ایران ،سال 1349، در صفحات 128 و 130 بطور آشکار و صریح آمده است:

"آذربایجان از یک سو رود ارس و از سوی دیگر مرز زنجان و حدود دیلمستان و طارم و گیلان را شامل می شود."

2- کتاب صورة الارض، نوشته ابن حوقل ابوالقاسم محمد بغدادی، منصوربن نوح سامانی که در نیمه اول سده چهارم هجری نگاشته شده است. ترجمه دکتر جعفر شعار از انتشارات بنیاد فرهنگ ایران، سال 1345. در صفحه 82کتاب در نقشه ای که از سرزمین های ارمنستان، آذربایجان و اران ارائه کرده است رود ارس را مرز میان آذربایجان و اران دانسته و می نویسد: "مرز ناحیه ی الران از طرف جنوب رودخانه ارس در ساحل آن شهر ورثان است. "و در صفحه 95، فروانروایان اران را تابعان شاهان آذربایجان نوشته است.

3- در نزهة القلوب از حمدلله مستوفی به اهتمام دکتر دبیر سیاقی، تهران، 1336، ص35، نام شهرهای آذربایجان چنین آمده است:

"تبریز، اوجان، طسوح، اردبیل، خلخال، دارمرزین، شاهرود، انار، مشکین آباد، ارجاق، اهر، تکلفه، خیاو ، درآورد، قلعه کهران، کلیبر، گیلان، فصلون، مردان قم، نوذر، خوی، سلماس، ارومیه، اشنویه، سراو(سراب)، میانج(میانه)، کومرود، مراقه، دهخوارقان، نیلان، مرند ، دزمارزنجان، زنور، آزلو، ماکو." ص 85 و 132

4- تاریخ عالم آرای عباسی،نوشته اسکندر بیک منشی، که در روزگار صفویان می زیسته است. در صفحات 1 تا 16 از آذربایجان جداگانه نام برده است و از "شروان، اران و گرجستان" جداگانه یاد کرده است. او این کتاب را در 1308ه ق به پایان رسانیده است.

5- برهان قاطع نوشته محمد حسین بن خلف تبریزی متخلص به برهان، به اهتمام شادروان دکتر محمد معین. در جلد1، از چاپ دوم، سال 1361، صفحه 96، در قرن یازدهم هجری می نویسد: "ارس به فتح اول و ثانی و سکون سین بی نقطه، نام رودخانه ای است مشهور که از کنار تفلیس و ما بین آذربایجان و اران می گذرد."

6- کتاب احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم به زبان عربی تالیف شمس الدین ابو عبدلله محمد بن احمد بن ابی بکر البناء البسار مقدسی (چون در بیت المقدس متولد شده به مقدسی شهرت یافته است)، تولد 345، وفات 375 یا 381 ه ق ،سیاح و جغرافی نویس دوره سامانی، چاپ لندن، 1906میلادی، در صفحه 259 نوشته است:

"اران سرزمینی است جزیره مانند، میانه ی دریای خزر و رود ارس که رودخانه ی نهرالملک (رود کورا) از طول آنرا قطع می کند. مرکز آن بردعه و شهر های آن تفلیس، قلعه، خنان، گنجه، شمکو، بردبج، شماخی، شیروان، شابران، دربند، قبله شکی و ملازگر".

7- کتاب المسالک والممالک. نوشته ی ابوالاسحاق ابراهیم اصطخری، به کوشش ایرج افشار، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، تهران، 1347، در صفحه 176 آورده است: "میان آذربایجان و اران رودی است که آنرا ارس گویند. آنچه در شمال و مغرب این دو رود نهاده است از "اران" و آنچه در سوی جنوب قرار گرفته است از اذربایجان است."

8- در کتاب المعجم البلدان نوشته شهاب الدین ابو عبدلله یاقوت ابن عبدالله حموی بغدادی، مشهور به یاقوت ابن عبدالله حموی، وفات 626ه ق، چاپ لایپزیک آمده است:

"اران اقلیمی است مشهور که هم مرز آذربایجان است و رود ارس میان آذربایجان و اران است." صفحه183

9- کتاب تقویم البلدان، در جغرافیا، اثر ابوالفداء اسماعیل ابن علی ابن محمود ابن عمر ابن شاهنشاه ابن عیوب، ملقب به عماد الدین، مورخ و جغرافیا دان (تولد دمشق 672؛ وفات 722).

در صفحه 376می نویسد:

"اران اقلیمی است مشهور که هم مرز آذربایجان است."

ای ایرانیان، روز روزگاری، شاید وقتی دیگر!

yasha-iran — Tue, 07 Apr 2009 16:13:18 GMT

سفرنامه ی درج شده در وبلاگ "آذر ایران"، که شرح سفری است به کشور آذربایجان، دارای بخش شورانگیزی است که احساسات ِ هر ایران دوستی را جریحه دار می کند. این سفرنامه هشداری است بر ما، که باید هر لحظه و هر دم به یاد آن ایرانیانی بود که جدا از هر رنگ و نژاد و زبانی خود را ایرانی می دانند و در انتظار روزی هستند که دگربار در فضای مام میهن نفس تازه کنند.

این بخش شورانگیز این چنین است:

« 5شهریور . عصر . شهرک نارداران

اینجا حال و هوای معنوی دارد. مقبره رحیمه خاتون اینجاست. مردم به زیارت آمده اند. در حوالی مرقد آرامگاه اهالی بومی است. بعضی سنگ قبرها عجیب است. آرم جمهوری اسلامی بر آنها حک شده. از پیرمردی قضیه را سوال میکنم، میگوید: "اینها در اواخر دوره شوروی رایج شد. اهالی اینجا خیلی مذهبی و دوستدار ایران هستند. اینها وصیت کرده بودند که آرم پرچم ایران را بر قبر ما حک کنید. که اگر روزی روزگاری ایرانیها به اینجا آمدند بدانند که ما به یاد آنها بودیم". »